ความเป็นมาของภาษาปัญจาบี

ภาษาปัญจาบี (ภาษาคีรีมุขคี) เป็นภาษาที่อยู่ในประเทศอินเดีย และเป็นภาษาใช้กันอย่างแพร่หลายในสามพื้นที่ของโลก คือ

1. ในปัญจาบตะวันออก ได้แก่ประเทศอินเดียซึ่งจะเป็นภาษาราชการของรัฐปัญจาบในปัจจุบัน
2. ในปัญจาบตะวันตก ได้แก่ประเทศปากีสถานซึ่งเป็นภาษาที่ ใช้ในการพูด
3. ในพื้นที่อื่นๆโดยเฉพาะในประเทศที่มีชาวปัญจาบหรือชาวซิกข์ อาศัยอยู่เป็นเวลานาน เช่นประเทศ แคนาดา (โดยเฉพาะในเมืองแวนคูเวอร์ รัฐบรีติชโคลัมเบีย) ในประเทศอังกฤษ ในสหรัฐอเมริกา  ในแถบเอเซียตะวันออก (สิงค์โปร์ มาเลเซีย และไทย)

ในรัฐปัญจาบซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของภาษาปัญจาบี จะเป็นภาษาแม่ของชาวปัญจาบ แต่ในขณะเดียวกันภาษาฮินดิ ก็จะเป็นภาษาราชการของชาวอินเดียทั้งหมดที่อยู่ในรัฐปัญจาบ ส่วนด้านการศึกษาพื้นฐานของเยาวชนในแต่ละรัฐของประเทศอินเดีย จะต้องเรียนภาษาพื้นฐานทั้งหมดสามภาษา เช่น

• รัฐปัญจาบ: ต้องเรียนภาษาฮินดี ภาษาปัญจาบี และภาษาอังกฤษ 
• รัฐเบงกอล: ต้องเรียนภาษาฮินดี ภาษาเบงกาลี และภาษาอังกฤษ 
• รัฐกุญราช: ต้องเรียนภาษาฮินดี ภาษากุญราตี และภาษาอังกฤษ เป็นต้น